diploma-1390785_1280

Het magazijn is een rommeltje. Overal liggen stapels papieren, rollen posters, halfvolle dozen met incompleet verstuurde collecties of retour ontvangen artikelen die teruggestuurd moeten worden naar de leverancier. Ik word er onrustig van. De opstelling van mijn bureau en boekenkast bevalt me ineens niet meer en ik besluit het magazijn eens grondig op te ruimen, schoon te maken en aan een herindeling te onderwerpen.

Een dikke gele map met diploma’s

In de lades van het bureau en in de kast vind ik dingen van jaren terug, sinds de start van de winkel in 2012. Iets dieper gravend, zie ik een map die papieren van langere tijd geleden in zich heeft. Een dikke gele map waarop op de voorkant in grote letters ‘DIPLOMA’S’ staat geschreven. Zittend op de bank blader ik erdoorheen en bekijk het ene na het andere diploma en certificaat.

Van tandenpoetsdiploma tot HaFaBra diploma’s

Ik ben in het bezit van een veterstrikdiploma, alle tafeldiploma’s, zelfs een certificaat voor tandenpoetsen. Ook vind ik mijn verkeersdiploma, dat jaren later is aangevuld met mijn rijbewijs. Ik herinner me het ijskoude zwemwater als ik mijn diploma’s A en B bekijk en ik denk terug aan zeven jaar havo; één keer blijven zitten en een keer gezakt, voordat ik eindelijk mijn diploma in ontvangst mocht nemen. In mijn havo-tijd was ik vooral bezig met muziek. Ik vond de saxofoonlessen en repetities voor optredens van allerlei verschillende orkesten en bandjes veel leuker en gezelliger dan het voltooien van mijn schoolwerk. En dat is te merken, want in de leeftijd van ongeveer 10 tot 20, behaalde ik de HaFaBra (harmonie, fanfare en brassband) diploma’s A, B, C en D en deed ik toelating voor het conservatorium waar ik werd aangenomen, maar voor ‘de eer’ bedankte.

Ik wilde lesgeven op het basisonderwijs, dus koos ik voor de Pabo. Ik doorliep de vierjarige opleiding met gemak. Vlak daarna volgde ik de cursus om Tambour-maître te worden voor de muziekvereniging waar ik lid van was. Ik verzorgde na het behalen van het diploma de marsdiscipline op straat en gaf exercitietrainingen aan het korps. Omdat we gingen deelnemen aan een taptoe, volgde ik ook nog ‘Choreografie en Show’. Mijn vaardigheden van het lesgeven en de pas verworven kennis kon ik prima combineren en toepassen.

Gedurende mijn werk in het onderwijs heb ik vele (deel)certificaten ontvangen nadat ik had deelgenomen aan opleidingen, workshops of studiedagen. Ik stopte al de behaalde papieren jaar na jaar achteloos in de map ‘DIPLOMA’S’. Klaar, afgevinkt, kan ik.

Mijn laatst behaalde papieren

Langere tijd kijk ik naar het diploma NLP Practitioner en het certificaat Mindfulness en leg ze op mijn schoot. Ineens word ik me pijnlijk bewust van het feit dat dit mijn laatst behaalde ‘echte’ papieren zijn. Vanaf mijn vierde levensjaar heb ik een genormeerde bevestiging ontvangen van alles wat ik geacht ben te kunnen en heb ik de verworden kennis en vaardigheden daadwerkelijk toegepast in mijn werk en hobby. Ik kijk naar de data die op de diploma’s staan vermeld. In de laatste jaren heb ik niks meer aan de map toegevoegd. Hij lijkt vol te zijn en ligt diep weggestopt achterin in een bureaula. Vele andere mappen hebben een prominentere plek ingenomen en worden geacht de bevestiging te geven van hetgeen ik schijnbaar goed kan. Maar, dat gevoel is al een tijd weg. Ik voel twijfel en onzekerheid. Doe ik mijn werk wel goed genoeg?

Ik vind het antwoord niet in de vele mappen

Ik vind het antwoord niet in de mappen vol klantgegevens. Er zijn meer dan 5000 geregistreerde klanten in het zevenjarig bestaan van de winkel. Ik vind het niet in de mappen vol betaalde facturen. Ook niet in de mappen met dossiers van mijn medewerksters. Salarissen, ziekteverzuim, verslagen van de bedrijfsarts en de formulieren van het UWV… Ik ben niet alleen eigenaresse van een winkel, ik ben leidinggevende van een team. In de afgelopen jaren heb ik veel geleerd, maar de opgedane kennis en ervaringen geven me niet de bevestiging ‘dit kan ik goed’.

Echte vrienden zijn we niet…

En dan de mappen met boekhoudkundige cijfers. jaarverslagen, financiële overzichten en analyses. Ik vermijd zoveel mogelijk om deze van de plank te pakken, want cijfers en ik… echte vrienden zijn we niet. Ik heb ontzettend veel geluk met een boekhouder die keer op keer heel geduldig in Jip en Janneke taal uitlegt wat de enorme rijen met getallen betekenen en wat de prognose is voor het komende jaar.

Goed bedoelde adviezen

‘Haal de bevestiging uit jezelf. Vertrouw op je intuïtie.’ Dat zijn de goed bedoelde adviezen die ik hoor van mede ondernemers als ik het ongeduld en de onrust in mij met hen deel. ‘Ja maar… Hoe dan?’ vraag ik. ‘Wat als mijn onzekerheid en twijfel mijn intuïtie overschreeuwen? Wat als de zorgen over het maar nét toereikende saldo op mijn bankrekening, de facturen van de inkomende voorraad, de rekeningen van de vaste lasten en de huur en het uitbetalen van de salarissen me ’s nachts wakker houden? Wanneer begint het seizoen? Komen de klanten wel bij mij?’ Het blijft stil… Ik zie hoofden buigen, zakkende schouders en gezichten die wegdraaien. ‘Tja, het zijn nu moeilijke maanden, zorg dat je staande blijft. Deze tijd van het jaar went nooit. Over een tijdje schijnt de zon weer en wordt het druk in de winkel. Dan komt het gewoon weer goed, net als ieder jaar.’

Wat is het doel van het doel?

Ik kijk naar het diploma op mijn schoot en denk aan wat de NLP-coach jaren geleden tegen me zei. ‘Wat is het doel van het doel? Waarom doe je vol overtuiging wat je doet?’ Ik pak de map met diploma’s er nog eens bij en blader er opnieuw doorheen. Op het eerste gezicht hebben ze niks met elkaar te maken, maar ze dienen hetzelfde doel.

Plotseling komt het antwoord vanzelf naar boven: Ik wil in contact zijn met mensen en hun eigenwaarde en zelfverzekerdheid helpen vergroten.

Of ik nu muziek maak met of voor anderen, aan een hardlooptraining deelneem of er eentje verzorg of een juiste maat en model beha aanmeet, ik behaal het doel van het doel.

Opeens valt alles op z’n plek. De stapel in de map geeft me de beste bevestiging ooit. In mijn handen heb ik alle papieren van de kennis en vaardigheden die ik nodig heb om Love-li lingerie succesvol te laten zijn. Zonder deze dikke, volle, gele map zou ik nooit ondernemer zijn geworden, zou ik nooit de stap hebben gezet om de winkel op te richten en de deur te openen. 

Kom maar op met het voorjaar en de zomer

Vol goede moed ga ik verder met het opruimen van het magazijn. Twee dagen later biedt mijn werkplek me rust en overzicht en helpt het me om de focus op de indeling van de winkel, het invoeren van de nieuwe collecties en het verkopen van de artikelen te houden. Kom maar op met het voorjaar en de zomer. De volledige nieuwe collectie hangt te stralen en het hele team van Love-li lingerie staat klaar om jou te adviseren bij de aanschaf van nieuwe lingerie, een bikini, badpak of tankini uit het uitgebreide assortiment.

Leave your comment