Een gemiste kans?

Lingerie. Het woord heeft iets mystieks in zich. Iedereen kent het en heeft er zijn of haar eigen mening over en associaties bij. Functioneel, noodzakelijk, comfortabel, sportief, sensueel of romantisch. Als ik nieuwe mensen ontmoet en ze horen dat ik een eigen lingeriezaak heb, valt het gesprek even stil, trekken ze hun wenkbrauwen op en is hun eerste reactie: “Ooohh… Apart…”. Daarna wordt er doorgevraagd en gepraat over ondergoed in het algemeen en lingerie in het bijzonder. Sommige mensen associëren lingerie met erotiek of seks. In het laatste geval kap ik zo’n gesprek zo snel mogelijk af en zie ik deze klanten liever gaan dan komen.

Het mooiste setje

Er stapt een man binnen. Hoed dragend, een sjofele, wijd vallende broek, openvallende legergroene jas en zwarte laarzen. Om hem heen hangt een zware geur van sigaretten en verschaald bier. Hij stapt gedecideerd op me af en zegt: “Ik ben op zoek naar het móóiste setje dat je hebt.” Hij klopt daarbij op de borstzak van z’n overhemd en meldt dat hij van zijn geld af wil omdat het rámmelt in z’n zak. Wat me opvalt zijn z’n handen. Ruwe handen waarvan de huid gebarsten is met vuile zwarte randen onder de nagels. Ik besluit om hem te vragen wat hij verstaat onder “het mooiste”. Hij zegt dat hij wil dat ik hem laat zien wat ik het mooiste vind dat ik in mijn winkel heb hangen. Terwijl hij dit zegt, rust zijn blik op mij ter hoogte van mijn borsten. Hij vult aan dat hij naar iets op zoek is in ongeveer mijn maat. Hij laat een onderdrukt lachje horen en klopt nogmaals op zijn borstzak.

Lingerie van mijzelf

Persoonlijk vind ik lingerie iets dat alleen van en voor mijzelf is. Ik kies wat ik koop en ik kies wat ik wil dragen voor welke gelegenheid of situatie. Niemand die voor mij bepaalt wat ik moet dragen als ik werk, sport, een vrije dag heb of romantisch samen ben met mijn partner. Niemand die ziet wat ik aan heb, tenzij ik zelf de keuze maak om het zichtbaar te maken. Ik kies wat ik wil dragen en waar ik me goed in voel op dat moment. Het voelt alsof de man een poging doet om te achterhalen wat mijn lingeriekeuze is voor erotische gelegenheden.

De plank volledig mis

In eerste instantie voel ik me door zijn blik op mijn borsten van m’n stuk gebracht, maar ik herpak mezelf snel. Ik zet mijn voeten stevig op de grond, recht mijn rug, hef mijn hoofd op en duw mijn borsten naar voren. Ik laat hem setjes zien waarvan ik de kleur en het kant of een detail mooi vind. Hij schudt zijn hoofd en zegt: “Nee, nee, nee! Móóier!” Hij wijst in het rond en zegt dat ik met de inkoop van mijn collectie de plank volledig mis sla. Ik zou veel méér kunnen verkopen als ik mijn winkel zou vullen met ‘mooie behaatjes’ die mannen zoals hij, wiens geld in hun zak rammelt, willen kopen. Hij zou heel erg graag de lokale ondernemers willen steunen, maar hetgeen waarnaar hij op zoek is, is onvindbaar in de “braaf uitziende en weinig prikkelende collectie”. Ik vertel hem dat hij in deze winkel inderdaad niet gaat vinden wat hij zoekt. Hij kijkt me indringend aan en duwt met zijn vinger tegen mijn borstbeen. “Meissie, meissie… Met één druk op de knop heb ik alles wat ik wil, morgen bij me thuis bezorgd. Een gemiste kans, een gemiste kans.” Hij draait zich om en loopt de deur uit. Zijn geur in mijn neusgaten achterlatend. Ik haal opgelucht adem.